Radničko kulturno umjetničko društvo “Pelagić” osnovano je 1927. godine,a zvanično registrovano kao Radničko-kulturno-sportsko društvo “Pelagić”,poslije Skupštine održane 12. februara 1928. godine, i najstarije je društvo Republike Srpske.

Desetine hiljada mladih ljudi, entuzijasta, amatera prošlo je kroz ovo Društvo, pronoseći i šireći našu kulturu.

		Prije II svjetskog rata “Pelagić” je imao folklorni ansambl, narodni i tamburaški orkestar, hor, recitatorsku sekciju, kao i sekciju prijatelja prirode. U II svjetskom ratu, poginula su 52 člana Društva, a 7 ih je odlikovano Ordenom Narodnog heroja.

Poslije II svjetskog rata, “Pelagić” je bio sve masovnije kulturno umjetničko društvo. Sa horom, folklornim A-ansamblom, kao i pionirskim, narodnim i tamburaškim orkestrom, ateljeom slikara i vajara, učestvovao je i osvajao prva mjesta, nagrade, plakete na festivalima i izložbama širom nekadašnje Jugoslavije i Evrope.

Ime “Pelagića” čulo se u Italiji, Austriji, Njemačkoj, Francuskoj, Poljskoj, Belgiji, Švajcarskoj, Čehoslovačkoj, Velikoj Britaniji i drugim, Tamburaški orkestar “Pelagića” je nastupao i osvajao nagrade na Festivalima tamburaške glazbe Jugoslavije u Osijeku, u “Sava centru” u Beogradu, u “Skenderiji”u Sarajevu.

		Osvajana su prva mjesta na festivalu folklora svijeta u Erlangenu, Njemačka 1971., 1975. i 1977. godine, na Festivalu u Belgiji 1985. godine dječiji folklorni ansambl je osvojio prvo mjesto. Na takmičenju 17 horova Evrope u Londonu, “Pelagić” je osvojio drugo mjesto.

Ukazom Predsjednika Tita, Društvo je odlikovano Ordenom bratstva i jedinstva sa zlatnim vijencem, Ordenom zasluga za narod sa zlatnom zvijezdom. Društvo je odlikovano zlatnom medaljom saveza amaterskih društava BiH, zlatnom značkom Republičke konferencije SSRN BiH, Statutom “Đuro Đaković” Republičkog vijeća Saveza sindikata BiH, Zlatnom plaketom SUBNOR-a Jugoslavije, nagradom “22 april” SO Banja Luka i mnogim drugim plaketama, diplomama, pohvalama.

Kroz “Pelagić” su prošli Jarko Pleciti, Stjepan Blažević, Milan Bokan, Vaso Popović, Muharem Insanić, Anka Kurtović, Danijel Burić, Jovan Spremo, Zdravko Ćosić, Nenad Simić, a Marko Popović i Mile Milosavljević su preko 50 godina prisutni u radu “Pelagića”. “Pelagić” ima veliku riznicu nošnji - originale koje nemaju više ni sami regioni iz kojih potiču, starih i do 100 godina.

U proteklom ratu u BiH poginulo je 5 članova društva. Nakon rata krenulo se opet na međunarodnu scenu, uspješnim gostovanjem u Grčkoj - u Solunu. U 2001. godini, gostovao je na smotrama folklora u Nišu, Rumuniji i Bugarskoj, 2002. godine na festivalu folklora u Harkovu – Ukrajina, u konkurenciji 22 ansambla, osvojen je Gran pri, kao i na festivalu u Kijevu 2003. godine. „Pelagić“ je gostovao i u Turskoj, Njemačkoj, a 2005. godinu je započeo uspješnim nastupom u Lucernu – Švajcarska. Uslijedila su gostovanja u Turskoj, više puta u Njemackoj i Švajcarskoj, zatim Holandija, Poljska, Mađarska, Češka, nekoliko puta Slovenija, Hrvatska i Srbija.

		Danas „Pelagić“ broji 350 članova, ima četiri ansambla folklora, tamburaški i narodni orkestar, soliste i nastoji da vrati nekadašnji nivo i sekcije (preko 600 članova) koje će održavati i prenositi kulturu naših naroda, koja je velika i neiscrpna.